Moduł 2 · 2.2
Wybór i korzystanie z menedżerów haseł
Moduł 2: Hasła i logowanie · Czas czytania: 9 minut
Cel lekcji: Po tej lekcji będą Państwo potrafili wybrać i skonfigurować menedżera haseł, zabezpieczyć hasło główne oraz bezpiecznie udostępniać hasła w zespole.
Pojęcia kluczowe: menedżer haseł, hasło główne, sejf (kluczyk), szyfrowanie end-to-end, udostępniony sejf, dostęp awaryjny, menedżer haseł w przeglądarce
Co robi menedżer haseł
W lekcji 2.1 pokazano, że każde konto potrzebuje własnego, długiego i losowego hasła. Nikt nie zapamięta ich osiemdziesięciu. Menedżer haseł to oprogramowanie, które robi to za użytkownika. On:
- tworzy dla każdej usługi silne, losowe hasło;
- przechowuje wszystkie hasła zaszyfrowane w sejfie;
- wypełnia je na właściwej stronie internetowej i tylko tam;
- często ostrzega przed słabymi, powtarzającymi się lub wyciekłymi hasłami;
- w wielu produktach może też przechowywać kody uwierzytelniania dwuskładnikowego oraz passkeye (lekcja 2.3 i 2.4).
Trzeba zapamiętać już tylko jedno: hasło główne, którym otwiera się sejf. Holenderskie NCSC zaleca menedżera haseł jako stałą podstawę zabezpieczeń, również dla małych organizacji, wraz z jasnymi ustaleniami, którego menedżera się używa i dla których kont jest on obowiązkowy.
Rodzaje menedżerów haseł
Nie istnieje jeden najlepszy rodzaj. Holenderskie NCSC rozróżnia menedżera wbudowanego w przeglądarkę, osobną aplikację oraz rozwiązania online (w chmurze) w porównaniu z offline (lokalnymi). W praktyce spotyka się te formy:
| Rodzaj | Przykład działania | Zalety | Wady |
|---|---|---|---|
| Wbudowany w przeglądarkę lub system operacyjny | Przeglądarka lub telefon proponuje zapisanie hasła, a potem je uzupełnia | Już dostępny, łatwy, synchronizuje się w ramach tego samego ekosystemu | Często brak osobnego hasła głównego: kto dostanie się do komputera, dostanie się też do haseł; mniej odpowiedni przy różnych systemach i do udostępniania w zespole |
| Osobna aplikacja z synchronizacją w chmurze | Osobna aplikacja i rozszerzenie przeglądarki na wszystkich urządzeniach, sejf zaszyfrowany u dostawcy | Działa na wszystkich systemach, udostępnione sejfy, zarządzanie dla zespołów, ostrzeżenia | Trzeba zaufać dostawcy; potrzebne jest silne hasło główne |
| Lokalny (offline) | Zaszyfrowany plik sejfu na własnym komputerze | Wszystko pozostaje pod własną kontrolą | Samemu trzeba zadbać o kopię zapasową i synchronizację; udostępnianie jest trudniejsze |
| Open source, ewentualnie hostowany samodzielnie | Kod jest jawny i można go sprawdzić; niektóre rozwiązania można uruchomić na własnym serwerze | Możliwy do zweryfikowania, brak zależności od jednej firmy | Samodzielny hosting oznacza samodzielne aktualizowanie, zabezpieczanie i wykonywanie kopii zapasowych |
Znane przykłady osobnych menedżerów to Bitwarden, 1Password, KeePassXC i Proton Pass, obok menedżerów wbudowanych w przeglądarki i systemy operacyjne. Nie jest to rekomendacja: wybór należy oprzeć na pytaniach poniżej.
Pytania przy wyborze
- Czy działa na wszystkich urządzeniach i przeglądarkach, również współpracowników?
- Czy można udostępniać sejfy z uprawnieniami według folderu i czy można komuś ponownie odebrać dostęp do sejfu?
- Czy sejf jest szyfrowany end-to-end i co dokładnie jest, a co nie jest zaszyfrowane (np. adresy stron internetowych)?
- Czy sejf można zabezpieczyć uwierzytelnianiem dwuskładnikowym lub passkeyem?
- Czy istnieje dostęp awaryjny lub procedura odzyskiwania i jak dokładnie ona działa?
- Czy można wyeksportować dane w razie zmiany usługi?
- W przypadku wersji darmowych: jaki jest model finansowania?
Szyfrowanie end-to-end: co, jeśli dostawca zostanie zhakowany?
W dobrym menedżerze w chmurze sejf jest szyfrowany na własnym urządzeniu użytkownika kluczem wyprowadzonym z hasła głównego. Dostawca otrzymuje wyłącznie zaszyfrowany pakiet. Nazywa się to szyfrowaniem end-to-end (czasem określane jako „zero knowledge”). Dostawca nie może odczytać haseł, a zatem nie może też przywrócić hasła głównego.
Jeśli dostawca zostanie zhakowany, osoba atakująca może wykraść zaszyfrowane sejfy. Może następnie próbować je złamać offline, jak opisano w lekcji 2.1. Hasło główne jest wtedy jedyną ochroną. Dlatego:
- Hasło główne powinno być długie i unikalne: fraza hasłowa złożona z co najmniej pięciu, a najlepiej sześciu losowych słów.
- Nie powinno być używane nigdzie indziej.
- Po wycieku u dostawcy należy zmienić hasło główne oraz hasła do najważniejszych kont. Stary, wykradziony sejf jest przecież zaszyfrowany starym hasłem głównym.
Uwierzytelnianie dwuskładnikowe na sejfie pomaga przeciwko komuś, kto zna hasło główne i próbuje zalogować się przez stronę internetową. Nie pomaga ono jednak przy łamaniu wykradzionego pliku sejfu. Holenderskie NCSC również to podkreśla: 2FA na menedżerze nie jest powodem do stosowania słabego hasła głównego.
Ochrona hasła głównego
Zapomnienie hasła głównego w dobrym menedżerze jest zazwyczaj nieodwracalne: dostawca nie może go odzyskać. Warto więc zadbać o to wcześniej:
- Hasło główne należy zapisać na papierze i przechowywać w domu w bezpiecznym miejscu. Holenderskie NCSC uważa to za dobre rozwiązanie, pod warunkiem że nie zapisuje się obok, do czego to hasło służy.
- Należy utworzyć zestaw odzyskiwania lub kod awaryjny oferowany przez menedżera, wydrukować go i przechowywać razem z zapisanym hasłem.
- Hasło główne wpisuje się wyłącznie w aplikacji lub rozszerzeniu samego menedżera, nigdy na stronie internetowej, która o nie prosi.
- Warto włączyć automatyczne blokowanie po kilku minutach bezczynności.
Dlaczego automatyczne wypełnianie pomaga przeciwko phishingowi
Menedżer haseł łączy każde hasło z adresem strony internetowej. Na https://mijnbank.example wypełni on hasło. Na stronie podszywającej się pod ten adres, takiej jak https://rnijnbank.example (rn zamiast m) czy https://mijnbank-veilig.example, nie zrobi nic, ponieważ te adresy nie są przypisane do danego wpisu.
Człowiek często nie dostrzega różnicy między rn a m. Menedżer porównuje znaki i nie męczy się ani się nie spieszy. To realne zabezpieczenie, ale tylko wtedy, gdy pozwoli się mu działać:
Jeśli menedżer nagle niczego nie wypełnia na stronie, na której zawsze to robił, proszę nie obchodzić tego, kopiując hasło ręcznie. Proszę najpierw bardzo dokładnie sprawdzić adres. To właśnie ten moment, w którym menedżer Państwa ostrzega.
Czasem istnieje uzasadniony powód braku automatycznego wypełniania: usługa przeniosła się na nowy adres. Należy to wtedy zweryfikować inną drogą, na przykład samodzielnie wpisując adres, który był już wcześniej znany.
Udostępnianie w zespole
W małej firmie zawsze istnieją konta używane wspólnie: sklep internetowy na webwinkelplatform.example, konto u koeriersdienst.example, media społecznościowe firmy. Najlepiej, jeśli każda osoba ma własne konto (moduł 7). Jeśli nie jest to możliwe, należy skorzystać z udostępnionego sejfu:
- Należy utworzyć sejfy lub foldery tematyczne („Sklep internetowy”, „Finanse”, „Media społecznościowe”) i przyznawać dostęp wyłącznie osobom, które go potrzebują.
- Nigdy nie należy udostępniać haseł przez e-mail, czat ani arkusz kalkulacyjny. Każdy, kto ma dostęp do udostępnionego sejfu, zobaczy tam hasło.
- Gdy ktoś odchodzi z firmy? Należy usunąć tę osobę z sejfu oraz zmienić hasła, które mogła widzieć. Samo usunięcie z sejfu nie wystarczy: mogła je przepisać lub zapisać gdzie indziej.
- Należy zapewnić dostęp awaryjny: co się stanie, jeśli właściciel zachoruje lub będzie niedostępny? Wiele menedżerów oferuje funkcję, dzięki której zaufana osoba uzyskuje dostęp po określonym czasie oczekiwania. Można też przechowywać dane do odzyskiwania w zapieczętowanej kopercie u drugiej osoby.
W praktyce: zmiana w jedno popołudnie
- Należy wybrać menedżera i zainstalować go na komputerze i telefonie, wraz z rozszerzeniem przeglądarki.
- Należy utworzyć hasło główne (fraza hasłowa), zapisać je i zachować zestaw odzyskiwania.
- Należy włączyć uwierzytelnianie dwuskładnikowe na sejfie.
- Należy zaimportować hasła zapisane wcześniej w przeglądarce. Plik eksportu jest często niezaszyfrowany: należy usunąć go od razu po imporcie, również z kosza.
- Należy zacząć od najważniejszych kont i nadać każdemu nowe, losowe hasło: skrzynka pocztowa (
info@example.com), hosting i rejestracja domeny, bank oraz księgowość (na przykład naboekhoudpakket.example). - Resztę kont należy aktualizować przy okazji logowania. Pomocne będą ostrzeżenia o powtarzających się hasłach.
Korzystają Państwo z usługi w środowisku WebOké, takiej jak skrzynka pocztowa lub Nextcloud, z aplikacjami na telefonie? Czasami tworzy się dla nich osobne hasło aplikacji (zob. Baza wiedzy 436). Również je należy zapisać w menedżerze, przy odpowiednim wpisie. U innych dostawców działa to podobnie.
Podsumowanie
- Menedżer haseł tworzy, przechowuje i wypełnia unikalne hasła; zapamiętać trzeba tylko hasło główne.
- Rodzaje: wbudowany w przeglądarkę lub system, osobna aplikacja z chmurą, lokalny, open source lub hostowany samodzielnie. Wybór należy oprzeć na urządzeniach, udostępnianiu, szyfrowaniu i odzyskiwaniu.
- Przy szyfrowaniu end-to-end hasło główne jest ostatnią linią obrony, jeśli dostawca zostanie zhakowany.
- Jeśli menedżer nie wypełnia hasła, należy sprawdzić adres zamiast je kopiować.
- Hasła należy udostępniać przez udostępniony sejf i zmieniać je, gdy ktoś odchodzi z zespołu.
Quiz
Zadanie
Zadanie D2.2: Konfiguracja menedżera haseł. Proszę wybrać menedżera haseł, utworzyć hasło główne i zestaw odzyskiwania, włączyć uwierzytelnianie dwuskładnikowe na sejfie oraz nadać pięciu najważniejszym kontom nowe, unikalne hasła. Proszę odhaczyć listę kontrolną i odpowiedzieć na pytania refleksyjne. Nigdzie nie wpisują Państwo żadnego hasła.
Zadanie D2.2: Konfiguracja menedżera haseł
Jak się do tego zabrać: (1) Proszę wybrać rodzaj menedżera haseł (wbudowany, osobna aplikacja z chmurą, lokalny, open source lub hostowany samodzielnie) na podstawie pytań z lekcji 2.2. (2) Proszę zainstalować go na komputerze i telefonie, wraz z rozszerzeniem do przeglądarki. (3) Proszę utworzyć hasło główne: frazę hasłową składającą się z co najmniej pięciu, najlepiej sześciu losowych słów. Proszę zapisać je na papierze i przechowywać w bezpiecznym miejscu w domu, razem z zestawem odzyskiwania lub kodem awaryjnym menedżera. (4) Proszę włączyć uwierzytelnianie dwuskładnikowe (2FA) dla sejfu. (5) Proszę zaimportować istniejące hasła z przeglądarki i od razu usunąć plik eksportu, również z kosza. (6) Proszę nadać pięciu najważniejszym kontom nowe, losowe hasło o długości co najmniej 15 znaków: skrzynka pocztowa, hosting lub rejestracja domeny, bank, księgowość oraz konto, od którego zależą pozostałe. (7) Jeśli pracują Państwo z innymi osobami: proszę utworzyć współdzielony sejf dla wspólnych kont i dodać do niego tylko osoby, którym jest to potrzebne.
Zaznaczenia i notatki pozostają tylko w tej przeglądarce; nie są nigdzie wysyłane. Po zalogowaniu w Moje kursy zapisywana jest jedynie informacja, że zadanie zostało wykonane.
Więcej informacji
Kroki opisane w artykułach WebOké dotyczą środowiska WebOké; u innych dostawców działa to w podobny sposób.
- Instrukcja DirectAdmin 3.7: Bezpieczne hasła i co zrobić w przypadku wycieku hasła
- Tworzenie hasła aplikacji (potrzebnego do połączenia z aplikacjami i urządzeniami)
- Podręcznik Nextcloud 3.5: Hasła aplikacji: kiedy i jak ich używać
- Holenderskie NCSC, Jak wybrać menedżera haseł?: https://www.ncsc.nl/multifactor-authenticatie/hoe-kies-ik-een-wachtwoordmanager
- Holenderskie NCSC, Cztery kroki, by uczynić hasła bezpieczniejszymi: https://www.ncsc.nl/multifactor-authenticatie/vier-stappen-om-je-wachtwoorden-veiliger-te-maken
