Czym jest pasywny i aktywny FTP?

Active FTP

W przeciwieństwie do wielu innych protokołów FTP korzysta z dwóch portów komunikacyjnych. Na początku klient FTP, na przykład FileZilla lub WS-FTP (funkcję FTP ma też Frontpage), łączy się z serwerem FTP na porcie 21. To tzw. command-port, czyli port, na który wysyłane są polecenia. Klient nawiązuje to połączenie z własnego portu o numerze powyżej 1024, na przykład 1027 (porty do 1024 włącznie są zarezerwowane, numery 20 i 21 dla FTP). Następnie klient wysyła polecenie PORT z numerem portu, na którym będzie nasłuchiwał. To data-port, inny niż command-port, dlatego ma też inny numer, na przykład 1028. Serwer nawiązuje wtedy z portu 20 połączenie z klientem na tym porcie. Oznacza to, że połączenie danych między klientem a serwerem inicjuje serwer. A temu zwykle zapobiega zapora sieciowa po stronie klienta, bo to przecież połączenie z zewnątrz. W efekcie połączenie danych nie dochodzi do skutku i nie można przesyłać ani pobierać plików. Przy takich problemach lepsze jest połączenie pasywne.

Passive FTP

Aby powstało połączenie danych, którego zapora sieciowa nie zablokuje, musi je zainicjować klient. Wygląda to następująco. Najpierw klient łączy się, na przykład z portu 1027, z serwerem na porcie 21. Wysyła przy tym polecenie PASV zamiast PORT. Serwer odpowiada przez to połączenie poleceniem PORT z numerem portu serwera (również powyżej 1024), na którym klient może nawiązać połączenie danych. Klient następnie to robi. W rezultacie powstaje połączenie poleceń i połączenie danych, oba zainicjowane przez klienta. Zapora sieciowa niczego teraz nie zablokuje.

Szukają Państwo pakietu hostingowego z dostępem FTP? Zapraszamy do zapoznania się z pakietami hostingowymi WebOké: europejski hosting z serwerami w centrach danych w Holandii i codziennymi kopiami zapasowymi.